Ja de Gentse Feesten kreunden dit jaar en niet alleen door het uitzonderlijk warme weer in het bijzonder door de kwalitatief goeie bands die we op de verschillende pleinen voorgeschoteld kregen.
De jaarwisseling nadert, tijd om alle foto’s van het afgelopen jaar nog eens door te nemen. Wie mij kent weet dat het bijna allemaal concertfoto’s zijn en het heus niet om een paar honderd gaat.
Van zodra het programmaboekje verschijnt begint het werk van de voorbereiding. Mijn “werkterrein“ is voornamelijk de Korenmarkt, de Groentenmarkt, het Sint Veerleplein, Sint Baafsplein, Polé Polé festival, occasioneel het Huis van Alijn , bij Sint Jacobs en het Laurentplein
Zo was mijn Gentse Feesten 2018 kalender dermate uitgebreid dat het een onbegonnen werk is om alles in één adem te tonen en te beschrijven. Zodoende passeerden een kleine zestig tal bands mijn lens en selectief oor en dit allemaal op tien dagen. Wij hadden daarnaast het voorrecht om naast enkele uitzonderlijke talenten ook coverbands allerlei, tribute bands en Belgische topartiesten in recordtempo te kunnen aanschouwen. Paul Michiels, Niels Destadbader, Bollaert en Melaerts, Hideway, The Scabs, Motown Legacy, Ed & The Gators, Chris Corn, De Kreuners, Stix & Stuff, Hammertime en Bluebird zijn er maar enkele van.
Ik geef slechts een korte bespreking van enkele bands.
De eerste band is De Kreuners een groep die er toch meer dan 2000 concerten opzitten heeft. ”De Kreuners sterven nooit, ze sterven uit” aldus een gekende uitspraak van frontman Walter Grootaerts. Dat uitsterven werd in 2016 werkelijkheid toen Berre Bergen, een drijvende kracht, begin dat jaar stierf. Na een stille periode van een half decennia stelden ze eind vorig jaar een nieuwe single voor en kondigden een concert toernee aan. Deze Vlaamse rockers mogen dan wel een dagje ouder zijn maar hebben niets aan enthousiasme en gedrevenheid ingeboet en dat bewezen ze andermaal op een overvol St Baafsplein . Nieuwe songs zoals Viktoria werden afgewisseld met de ouwe getrouwe hits Layla, Cous-cous kreten, Ik wil je, het verplichte Verliefd op Chris Lomme en als afsluiter Nu of nooit.
Een andere brok Belgische rockgeschiedenis zijn The Scabs.
Eigenlijk behoeft goeie wijn geen krans en zo is dat ook met The Scabs. Een Belgische mastodont die dit jaar zijn 40 jarig bestaan vierde en zo zijn er maar weinig. The Scabs kenden in het verleden al eens een split en lasten een paar sabbatjaren in waarna ze ijzersterk terug kwamen. Op de Korenmarkt konden we genieten van de twee "ouwe rotten" Guy Swinnen en Willy Willy (de man van gitaren en versterkers) omringd door een aantal uitstekende muzikanten. Een verrassing (althans voor mij ) was Patrick Cuyvers op Hammond orgel erbij te zien. Ons hartje word warm wanneer topsongs als She’s Jivin, Don’t you know, Hard Times, Stay, Matchbox car, Wild Horses en zo meer door de boxen klinken. Deze week werd het trieste nieuws bekend gemaakt dat Willy Willy "onomkeerbaar" ziek is. Er zou hem ook niet veel tijd meer resteren. “Hard Times” voor fans, vrienden en familie staan voor de deur.
Als derde wil ik de aandacht vestigen op een uitzonderlijk talent. Ine Tiolants of kortweg INE is geen band maar een jonge Limburgse zangeres en een ster in is in de maak.
MNM beschrijft haar als “onbekend talent, maar niet voor lang meer”. Met het eerste ben ik niet helemaal akkoord, met het tweede wel. Voor mij was het niet meer de eerste keer dat ik INE aan het werk zag in Gent en keek er opnieuw naar uit omdat zij naar mijn mening één van de meest talentvolle jonge zangeressen van dit moment is. INE heeft een stem die zowat alles kan. Fris, helder, krachtig, soms heel erg lief en freel met een country tintje. De nonchalante manier en gemak waarmee ze het publiek bespeeld is zelden gezien en ze heeft dan al vlug iedereen in haar hand. Meestal treed INE solo met haar gitaar. Echter tijdens de Gentse Feesten op de Korenmarkt liet ze zich begeleiden door songwriter/producer en gitarist Jo Cassiers ( Stan Van Samang) Daarnaast kan men haar soms ook met volledige band aanschouwen. Haar repertoire bestaat uit eigenzinnige covers van klassiekers van Johnny Cash, Sinéad O’Connor maar ook hedendaagse hits van Mumford & Sons , Bears Den, enz. Dat aan alle mooie liedjes een einde komt weet iedereen, ook aan optredens maar het publiek op de Korenmarkt schreeuwde meerdere malen om meer en kreeg dat ook. Achteraf waren de meningen unaniem: INE heeft een mooie toekomst voor zich. Sinds eind oktober heeft ze een eerste single “The Odds” uit, een traag en aanstekelijk nummer.
https://www.youtube.com/watch?v=R4PTI8uO-v8
Tot INE
Artikel/Foto's: Marc De Clercq
