De naam Dirty Phil van deze groep doet vermoeden aan een vieze of vuile vent of iets dergelijks maar niets is minder waar al heeft het ontstaan van de naam "ergens" een ludieke toets die ik jullie onthou.
Amper twee jaar terug besloten enkele vrienden uit Zelzate, Evergem en Assenede onder leiding van Patrick De Landtsheer en Davy Van Engel een band op te richten. Bedoeling was zowel eigen nummers als covers te brengen met een rock en bluessausje in zijn vele vormen. Patrick had reeds enkele songs "liggen" en nog meer ideeën in zijn hoofd zitten. Zoiets leert men al gauw wanneer je tegen deze enthousiaste muzikanten over muziek spreekt. Met de combinatie van eigen werk en covers waagt Dirty Phil zich op een onbekend terrein, een combinatie die het uitstekend doet zo bleek achteraf. Invloeden zijn rock en bluesbands avan velerlei allooi.
Ervaring samen met nieuw talent moet deze groep de nodige bekendheid brengen en nee het is geen veredeld excuus om samen enkele biertjes te kunnen drinken.
Na enkele try-outs waren we opnieuw van de partij en deze keer in de gezellige music pub The Crossover te Langerbrugge voor wat de band hun tweede officiële optreden moest geweest zijn.
Een band in The Crossover word meestal aangekondigd door de café uitbater en oud zanger zelf Bart De Walsche. Ditmaal werd het een introductie met een emotionele noot. Bart bracht een toast aan zijn (en vele anderen) pas overleden goede vriend Hendrik De Rubbel met de boodschap “laten we allen elkaar graag zien en dat ook genoeg zeggen”. Ik zie u graag, ik zie u graag, ik zie u graag.
Dirty Phil opent met het gelijknamig nummer, een licht rockgetinte song met interessante tekst gevolgd door een instrumentaal nummer van de hand van "Patje". Daarna worden we afwisselend verwend met covers zoals "Californication", "Zombie", "The man who sold the world", "Sweet home Alabama" en met eigen werk. "Hey Joe" (Jimmy Hendrix) is een positieve verrassing door zijn eenvoud en toch klinkt het super. Daf Dof doet een poging om de dorstigen te laven en dat lukt ook. Enkele mooie solo’s van Jens De Borst vallen ons regelmatig te beurt. Jens is overduidelijk geen gitarist “in de luiers” meer. Er mag best ook eens vanuit de nek gesoleerd worden zegt hij en demonstreert dit tot groot jolijt van het uitzinnige publiek.
Ondanks dit één van Dirty Phil's eerste optredens is zit alles strak en vlot in elkaar. De eigen nummers kun je omschrijven als ongecompliceerde rockmuziek met dito teksten. “True desire”, een nummer met veel dynamiek en ritme, steekt er bovenuit en is in ieder geval onze favoriet. "Never to late" zijn we nooit (wanneer het vrouwke mee is) en “Friends till the end” dat zal Bart beslist beamen.
Er is zeker nog werk aan de show en muziek wat ook begrijpelijk is bij zo’n jonge band maar ’t is een knies die daarover zeurt. Wat wij hoorden en zagen is een uitstekende start van een band die zeker nog verder zal groeien.
Bandleden:
Davy “Daf Dof” Van Engel (Zang), Patrick "Patje" De Landtsheer (Gitaar, zang), Jens De Borst (Gitaar), Mario Audenaert (Basgitaar), Luc Baeke (Drum)
Foto/videoreportage: klik en geniet.
Artikel en foto's: Marc De Clercq
