De derde dag van de Feesten onze Nationale Feestdag
Ik had het nochtans gezworen niet meer dan 6 groepen per dag voor mijn lens te brengen. Het zijn er op onze nationale feestdag acht geworden. Het is hard werken maar ik weet dat een aantal mensen dit volgen wat ons meer dan voldoening geeft.
We waren er ’s middag reeds vroeg bij doordat omstreeks 14u00 Semper Pie de namiddag zou openen.
Semper Pie is een groep uit Lochristi meer bepaald een vader dochter duo en niet zomaar een duo. Jurgen Van Bouchaute, een begenadigd gitarist/bassist) heeft al snel zijn muzikale ambities overgedragen aan zijn kroost. Samen met dochterlief Wienke zijn ze een drietal jaar actief en spelen voornamelijk akoestische versies van pop en rocksongs met een enkele Nederlandstalige. Zeventien jarige Wienke verraste iedereen door haar prachtige stem, enthousiasme, de verschillende instrumenten die ze bespeelt en haar algemene performance. Seppe Vermeulen, eveneens uit Lochristi, begeleidde het duo zowel op keys als bugel. Seppe's tweelingbroer Obe Vermeulen stond onlangs nog samen met Wienke in de musical SHREK in het NTG te Gent. Tot slot kwam ook Charlotte Van Heuverzwyn nog enkele nummers meezingen. Bepaald een aangename namiddag.
Combo Calliente. Het kwartet met Peter De Zutter, Bart Mareen, Geert Faes en Mathieu Verfaillie was tweede dag op rij te zien op de Feesten. Het publiek op de Korenmarkt had heel wat oor naar het rockgetinte en op akoestische gitaar gespeelde set van deze jongens. Ervaren rotten die al snel het publiek op handen kreeg na een goeie opwarmer als Semper Pie. Die laatsten kregen terecht een mooi compliment van gitarist Peter.
Switch Corona op het Sint Veerleplein kregen we slechts kort voor de lens maar de band is ons zeker niet onbekend. Uit de kluiten gewassen muzikanten die vrij stevige rocksongs brengen. De solo’s van gitarist Fré vliegen in de rondte maar meer over Switch Corona later deze week.
Snel naar de Groentemarkt alwaar Chris Corn en zijn Beautifull Imperfections klaarstond. Stillaan zal ook het bredere publiek deze band beter kennen. Mede door hun prachtige nummerkeuze waarbij Seal, Mumford & Sons, Ben Howard, Snow Patrol, REM nooit ver weg zijn maken ze van een optreden eentje om onze muzikale vingers af te likken. Onlangs vervoegde Paulien De Bruyne zich ook bij de groep wat erin resulteerde dat men nummers nu meerstemmig kan brengen wat natuurlijk geweldig klinkt. Een propvolle Groentenmarkt leerde enkel vrij onbekende pareltjes kennen iets wat Chris Corn steeds naar op zoek is. Een aparte coverband dus.
Sommigen zullen er zich misschien over verbazen dat we ook eens naar Jazz en swing gaan luisteren en kijken, maar toch. In het Baudelopark kon men gisteren leren swingen in een Lindy Hop party zeg maar georganiseerd door de Gentse Crazy Legs danceschool. The Hop Sh’Bam Connection Deluxe verzorgde daar de dancemuziek. Een uitgebreide versie van de band vermoeden we gezien de extra toevoeging “Deluxe” . Niet onverwacht zagen we gitaarvirtuoos Arne Demets het gezelschap ondersteunen en zelfs een eigen nummer “My breadmachine is broken” ertussen gooien. Lindy Hop is een Afro-Amerikaanse dancestijl ontstaan in de jaren twintig en is een samensmelting van jazzdans, tapdans en charleston. Je kunt zowel solo of met partner swingen. We horen nog het lied met eigenaardige naam “Roulement” Een mooie manier om in een park met vrienden eens lekker uit de bol te gaan.
Paul Michiels een naam als een monument sloot de muzikale avond de Korenmarkt af. Dit echter niet met een gewone backup band maar met een twintig man tellend orkest: The Q Some Big Band.
The Q(uintessence) Some Big Band werd vier jaar terug opgericht en is een professioneel orkest bestaande een generatie van top (jazz)muzikanten/composers waarvan de blazerssectie (saxofoons, trompetten, trombones ) het merendeel van uitmaakt. Het hart van de muziek komt samen bij deze band.
Gesteund door dit uitstekend orkest bracht Paul Michiels nummers uit vervlogen tijden en geven daar een eigen bewerking aan. We hoorden namen van grootheden zoals ondermeer Cole Porter. Af en toe mochten we ook eens van een mondharmonica solo genieten, prachtig. Hij is het nog altijd niet verleerd. Een mooi moment ook was toen Paul zijn dochter Maxime erbij haalde en ze samen een lied zongen
Natuurlijk kon een Soulsister klassieker als “The way to your heart” niet ontbreken.
Tip of the hat voor Paul Michiels die ondanks zijn niet meer jonge leeftijd nog zo’n performance neerzet. We zijn ervan overtuigd dat het enthousiasme van zijn fans en liefde voor muziek hem die kracht geven.
F-Rent sloot de avond af op het Sint Veerleplein op meedogenloze manier. Een Nederlander zou zeggen “ de beuk zit erin”. Gelukkig konden we net nog van de finale genieten. Verbazing toen we Jill Hillegeer als extra zangeres zagen. Jill is ons bekend van de party band AB nono en andere projecten. Dat ze op haar knieën ging was niet voor ons maar zo is Jill, ze geeft zich “gewoon” 100%. Met het achtkoppige F-Rent zit je altijd goed voor een leuke dansavond.
Net terwijl we dachten dat onze vermoeiende dag teneinde was kregen we een uitnodiging voor Noedels die ’s nachts hun ding zouden doen en denk daarbij niet direkt aan eten. Curieus als we zijn, zeker omdat Noedels uit het gestopte trio “The Blues Vision” (eigenlijk stoppen die nooit) bestaat aangevuld met Wim Segers op vibrafoon. De Vibrafoon beslaat zowat de helft van het erg kleine podium en dan moet er nog een drumstel, bassiste en gitarist bij en toch slagen die jongelui erin om genoeg plaats te hebben.
Noedels dus, hoe moet je dat omschrijven ? Een "psychedelisch groovy tunes jam" zit er misschien nog het dichtste bij. Alle instrumenten (met uitzondering van drum) en microfoons staan op een hemelse echotoon. Een vibrafoon is kortweg een xylafoon met ijzeren toetsen. Naast herhalende ritmes zowel op gitaar, drum, vibrafoon en zelfs met stemmen communiceert en battelt men met elkaar. Zodoende worden unieke songs opgebouwd. Soms begint men met een bestaand lied, soms gewoon met een ingeving. Uiterst dansbare muziek die je in extase brengt. In extase leek me zeker bij geniale vibrafoonspeler Wim Segers te zijn. Subliem en een zeer aparte ervaring.
Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage
Artikel en foto's: Marc De Clercq
