Nadat we in INE 2018 voor het eerst zagen op de Gentse Feesten (St Veerleplein) wisten we het wel heel zeker dit word een hele grote en moeten we blijven volgen. In 2019 lieten we dan ook geen enkele gelegenheid liggen om deze jonge diva solo te zien. Zo veroverde ze ieders hartje in “Het Achturenhuis” te Ledeberg en het duizend koppig Korenmarkt publiek (Gentse Feesten), dit onder vakkundige begeleiding van Jo Cassiers. Te gek.
Voor wie INE nog niet kent. Zij is een jonge twintiger en uitzonderlijk talent afkomstig uit Alken(Limburg), we durven nogal eens aan de Vlaamse Janis Joplin te denken. Ze werd niet verwonderlijk in 2018 verkozen tot de MNM Rising Star. Eind 2018 bracht INE haar eerste single The Odds uit, een compositie in samenwerking met singer/songwriter Jo Cassiers. Dit nummer werd “Big Hit” bij MNM en was met grote regelmaat te horen op Radio2. Ine houd van sterke songs met uniek karakter. In haar repertoire zul je ook flink wat country horen tot groot genot van velen. “Diva” Ine is een zangeres die haar ruige, krachtige, agressieve en soms frele stem perfect weet om te buigen en gebruiken in al haar facetten.
Op de vraag of we meegingen naar Borgloon, alwaar Ine met haar band optrad, haar “thuisbasis“ als het ware, konden we dan ook geen nee tegen zeggen
Een hele schare fans stond reeds klaar in het behoorlijk vol Panishof (meer dan duizend hoorden we achteraf). Het voorprogramma “Wannes” finalist uit The Voice 2019 hadden we net gemist.
Het optreden werd voorafgegaan door een videovoorstelling van INE’s muziekgeschiedenis en opleiding vroedkunde die ze trouwens met succes voltooide. Een optreden dat rustig begon met het prachtige “Icarus” (Dan Owen) onmiddellijk gevolgd door "Mercedez Benz" (Janis Joplin) waar INE’s ruige stem goed tot recht komt. Onze haren kwamen recht. De single “The Odds” kwam in de live versie volledig tot zijn recht en dan, dan was daar de swingende Johnny Cash medley. Ook in deze muziekstijl voelt INE zich volledig thuis en dat hoor je.
Na een zestal nummers ging de band even rusten, werd de akoestische gitaar erbij gehaald en schitterde INE wederom met “Always remember us this way” (Bonnie Anderson) Wow, wat een madam is dit. In het volgende deel horen we flink wat uptempo nummers. De band amuseerde zich rot oa op "Hell Yeah", "Tompkins Square Park"(Mumford & Sons), "The Fea"r (Ben Howard) en de koninklijke medley "Bohemian Rhapsody/Radio Gaga" (Queen). Subliem. Als laatste werd ons de ingehouden kracht van “Way down we go” voorgeschoteld. DIVINE weet er wel de pareltjes uit te plukken.
Natuurlijk is een dergelijk publiek niet tevreden zonder bis nummers. Zo werd ook “Glory Days” (Bruce Springsteen) en “Way down we go” (Kaleo) ons einddeel dachten we. Al snel kwam de aankondiging dat een gekende Belgische muzikant samen met INE enkel nummers zou brengen. Gastzanger Guy Swinnen en INE brachten in duet een eigenwijze versie van David McWilliams “Days of Pearly Spencer” het jeugdsentiment laaide weer op. Inderdaad Guy van Country music daar word je vrolijk van en zo zagen INE en Guy het Johnny Cash en June Carter duet “Jackson” brengen. Uniek en ongelofelijk mooi. ’t Ja het zijn “Hard Times” wanneer uw voorbeeld zijn meest succesvol nummer zingt.
De band:
Dennis Boonen: leadgitaar
Ruben Degeest: basgitaar
Benjamin Jacobs: keys
Joris Thys: drums
Klik op de video hieronder voor een fotoreportage
Artikel en foto’s: Marc De Clercq
