Eindelijk, eindelijk horen we de laatste tijd heel wat mensen zeggen. Eindelijk, we kunnen opnieuw meer, het werd tijd.
Velen hunkerden naar meer vrijheid en die kregen we. Zo kan men opnieuw naar concerten en muzikale optredens allerlei zei het op kermissen, in concertzalen, openbare plaatsen enz zolang het maar binnen de huidige coronaregels georganiseerd wordt. Toch zijn velen nog ietwat afwachtend.
Enerzijds plant men volop zoals Bar Oscar 15/07 - 8/08 (in de Tuin van UGent), “Gensche Ambiance” 17/07 - 21/07 (The Warehouse) of loopt de activiteit reeds. Voorbeeld hiervan is Gent Jazz 9 – 18/07 met een uitstekend programma. Ook theatershows kunnen opnieuw, kijk maar eens naar Theater Scala met zijn “Vrie Waaze Revue”. Dit is slechts een greep uit het immer groter wordend aanbod. Anderzijds zijn er organisaties die ondanks een mooie planning en goede voorbereiding hun evenement noodgedwongen afzeggen. De regels en onzekerheden blijven te groot. Een spijtig voorbeeld hiervan is de “GENTSCHE gruute bubbel FIESTE” een 8 daags evenement dat op 23 juli van start zou gaan met zowel muziek als amusement.
Wat je de komende dagen/weken ook doet of plant, hou het veilig met respect voor uw medemens.
Het was langs deze zijde reeds een hele tijd geleden dat we nog op pad gingen maar op onze nationale feestdag op 4 plaatsen moeten zijn is toch ietsje teveel van het goede. Zodoende kozen we te pendelen tussen “Veur de Fieste” en een dubbelconcert van Lo Radio gesteund door Vlaanderen Feest in het Idola Business Center.
Locatie 1: Lo Radio (Lochristi)
Bluesy Muloosy: om klokslag 14u00 startte de 12-koppige plaatselijke band verbonden aan de muziekschool van Lochristi en dit met een nieuwe zangeres. Men denkt misschien dat Bluesy Muloosy uitsluitend blues brengt maar niets is minder waar. Hun repertoire bestaat voornamelijk uit swingende muziek van ouder werk en recenter. Zo komen onder meer Stevie Wonder, Sam & Dave, Chic, Kool & The Gang maar ook George Baker Selection, The White Stripes, Seal, Amy Winehouse en Nathaniel Rateliff regelmatig aan bod. Het zal dan ook niemand verbazen dat men met een 4-tal blazers,2 gitaren, keys een zanger en zangeres ze een volle swingende sound van hoge kwaliteit creëren en het ook in deze coronatijden moeilijk is om stil te staan. We , en wij niet alleen, zijn ervan overtuigd dat de nieuwe zangeres ondanks haar jeugdige leeftijd een mooie aanvulling is voor deze meer dan behoorlijke band.
Pokerface: is een nieuwe coverband zij het dat de kern van doorwinterde muzikanten nog voor het uitbreken van corona samen in een andere groep speelden. Deze nieuwe groep, eveneens uit de omgeving, versterkte zich met twee zangeressen en bassist. Men hoort onmiddellijk de routine die hiervan uit komt. dit vocaal mooi bijgestaan door de twee zangeressen. Het mag bij Pokerface soms wel iets harder tot veel jolijt van het publiek naast de Editors, AC/DC, Bruce Springsteen, Joan Jett, Bryan Adams, Skunk Anansy noteren we ook Lady Gaga, Dua Lipa, Snap, Ed Sheeran, Kings of Leon and The Scene. Een feestje is met deze band ook gegarandeerd.
Locatie 2: Het Achturenhuis te Ledeberg.
“Veur de Fieste “ zo noemt deze namiddag vol muzikaal entertainment die voor de tweede maal georganiseerd werd. Deze muzikale namiddag had een extra tintje. Frank en Monali vierden nl op deze dag hun 7 jarig bestaan van hun zaak. Op dit evenement kan men vooral genieten van blues en boogiegerichte muziek en dit voornamelijk van gekende topmusici. Een vijftal combinaties werden voorzien tot in de late avond. We zeggen combinaties omdat men dit ook als een luxe jam kan zien. Toch is de eerste band een duo dat reeds een paar jaar aan de slag is.
MaasDemets: beide heren, jong en iets minder jong, hebben een rijke muzikale geschiedenis en opleiding genoten. Vooral blues soms verweven met een beetje country en veel samenzang is hun ding. Steve en Arne leerde elkaar een aantal jaar terug kennen en daaruit vloeide een eerste optreden tijdens de Gentse Feesten in het Gouden Mandeken. Het klikte meteen. Hun stemmen pasten toen zo goed samen (Beatles song) dat een vervolg niet kon uitblijven . Zo trokken ze verder als akoestisch duo of met Steve’s band Stix&Stuff. Het is heerlijk om beide heren hun pareltjes (veelal minder bekende songs) te horen brengen. Vergis U echter niet, ook Tom Petty en Creedence Clearwater Revival en het ludieke “Tiger by the Tail” zitten in hun prachtig afwisselend repertoire.
Joni Sheila: Deze half Belgisch, half Filipijnse singer songwritester is eveneens afkomstig uit het Gentse. Een muzikale opleiding genoot ze echter niet. Ze leerde de “stiel” op straat maar ook door de vele samenwerkingen met gekende musici. Met een groot woord een autodidact dus. Het nog steeds harde werk in de straten van steden heeft ongetwijfeld zijn vruchten afgeworpen dat hoor je. Joni staat er als een huis, met haar gitaar en vol zelfvertrouwen, groot enthousiasme en wat een stem. We dachten in de hemel te zijn tot de ober vroeg “wat drink je? Joni brengt naast eigen werk ook covers.
Jan de Bruijn: Goede wijn behoeft geen krans en zo is dat ook met deze zestiger die reeds meer dan zijn halve leven recht uit het hart speelt. Singer, songwriter en gitaarvirtuoos. Hij concentreert zich vooral op de rootsmuziek, jazz en blues. Naast The Crew , een voortreffelijke Rythm & Bluesband uit vervlogen jaren) en The Gonnabeez bouwde Jan zijn carrière op in het internationale clubcircuit waarbij hij voor velen een voorbeeld was en hier en daar zijn stempel kon doordrukken. Hij heeft een uitstekende stem die af en toe toch eens diep gaat( velen niet gegeven) en dat maakt zijn songs ook zo mooi.Jan liet zich begeleiden door het kruim van een gelegenheidsband met Carlo Van Belleghem (bas), Patrick Cuyvers (Hammond orgel), Marcus Weymaere (dums), Steve Maas (gitaar) Een mastodont op het podium te Ledeberg.
Boogie Boy: 'The Best is Yet to Come' en dat was het ook.
Als introductie op zijn website leest men: Boogie Boy is de soul singing, rythm & Blues piano spelende, microfoon swingende, stage divende bluesmachine met meer dan 50 jaar ervaring op het podium. Is hij daarmee volledig omschreven? Nee, er is nog veel meer. Zijn Joodse afkomst en het hele verhaal, zijn verschillende carrières van zakenman en organisator waar hij met “Make it happen” (het huidige Live Nation) wereldnamen zoals The Rolling Stones, Bruce Springsteen, Michael Jackson, Frank Sinatra, Ray Charles, Prince, Tina Turner, Rod Stewart, Pink Floyd en zovele andere grootheden op de Belgische podia kreeg.
De naam Boogie Boy en de liefde voor boogie muziek ontstond nadat zijn grote idool BB King hem op het podium “come on Boy let’s play some Boogie”
Geen “Woogies” (vaste begeleidingsband) voor Mister “Inner Soul Spirit” deze keer maar wel een combinatie om U tegen te zeggen. Toto Poznantek( drums), Patrick Cuyvers( Hammond), Arne Demets (ritme/leadgitaar) ,Davy Bossuyt (bas) en Steve Maas (ritme/leadgitaar)
Dat Paul Ambach het nog niet verleerd is, en dat de komende jaren waarschijnlijk ook niet zal doen ondanks zijn respectabele leeftijd, was wel heel duidelijk. Nog steeds gaat hij ervoor, springt van links naar rechts , op en af het podium, dirigeert zijn “orkest” ondertussen, zingt, bespeelt de piano en dat allemaal in een niets aflatend ritme en enthousiasme. En de songs? Wie zal het een zorg wezen. Gekende boogie, blues liedjes op zijn eigen wijze met een ludieke toets. Als laatste brachten alle aanwezige muzikanten samen voor een laatste nummer “Unchain my heart” Dé perfecte afsluiter.
Klik op de video voor een fotoreportage
Muziek: Tiny Legs Tim
Artikel en foto's: Marc De Clercq
