- Gegevens
- Categorie: Front- & Backstage
- Hits: 2693
De laatste vrijdag van de Feesten begint met aangename frissere temperaturen. Er liep dan ook heel wat meer volk in onze stad dan de afgelopen hittegolf dagen. Mensen stonden nu reeds klaar voor de band op de Korenmarkt en die was voor ons Pigtail.
Het lijkt wel een Nederlandse invasie met al die noorderburen die hierheen komen en van ons mogen ze dat best alle jaren doen. Pigtail bestaat uit 5 topmuzikanten uit het Noord Limburgse Horst: Joep Vullings,(bas), Roy Verbeek (zang), John Minten (gitaar), Joris Janssen (keys), Phillippe Holla (drums) en Luc Van Rens (leadgitaar). Hun repertoire zijn geen unieke nummers die je nergens hoort maar de manier en kunde waarop ze dit doen is wel zelden gezien. Met een nooit afnemende energie stormden door hun set wat zelfs lukte zonder playlist. De gitaarsolo’s van Luc en ook de zang ban Roy maakten enorme indruk op de massa en terecht. We hoorden hits van Queen, Pink Floyd, Muse, U2, David Bowie, AHA, Bruce Springsteen en Deep Purple’s “Child in time” waarbij we dachten dat Roy het even goed deed als Ian Gillan in zijn gloriejaren. Een uitzinnige menigte was dan ook het resultaat van dit misschien wel het mooiste optreden die we zagen deze week.
Prozak, vorig jaar nog op ons podium tijdens de B4winterconcerts, en nu op het grote podium tevens op de Korenmarkt is een "De Kreuners tribute band". Van deze groep kunnen we zeggen dat ze hun set van Kreunershits op voortreffelijke wijze naar het publiek toe brengen. De netjes uitgedoste zanger Wim De Keersmaeker maakt dan ook het mooie weer bij de groep en neemt zijn publiek mee op een tocht naar het verleden. Leuk om eens iets Nederlandstalig te horen tussen al het "rockgeweld".
De jaarlijkse traditionele “Stoet van de stroppendragers” gooit altijd een beetje roet (en rook) in een optreden op onder meer het Sint Veerplein. Chris Corn eerder deze week ook andere plaatsen te zien tijdens de Gentse Feesten wist als geen ander dit “probleem” op te vangen. Een echte muzikant staat niet graag naast of voor het podium en dat heeft Chris heel goed begrepen. Chris starte met enkele nummers solo en riep er Filip Vn Keer bij als gast voor het eerste deel. Na de stoet is het altijd moeilijk om het publiek op gang te krijgen maar dat lukte voortreffelijk deze keer. Chris haalde er afwisselend een resem gekende namen bij en zongen samen populaire songs. Het enthousiasme van Bart De Vaere ( Vrie Wijs), Bart Mareen ( oa Partie Party), Peter De Bosschere, Geert Bonne (ex Gorki), Pierre Lemmens (Nie Neute en TBI) en Filip Van Keer ( oa Michael Jackson Legacy) sloeg meteen aan bij de menigte. Ja der stond wat op het podium, zelden gezien en bewijst welke vrienden muzikanten van elkaar zijn. Leute en plezier komt op de eerste plaats. Dat moeten ook “De Zotte wijven” (zo noemt Chris een groep vrouwelijke fans) gedacht hebben en sprongen mee op het podium. Hey ’t is Fieste voor iets hé en ’t doe gien zier. Peter De Bosschere kreeg ook nog eens een massage van Geert Bonne, aangenaam drummen dat. De extase kwam er natuurlijk toen iedereen op het podium samen MIA zong. Wat een avond.
De koek was daarmee overigens nog lang niet op voor de avond al moesten we een keuze maken en Mr Nice op de Korenmarkt missen. Fans als we zijn van Mick Jagger en de zijnen stond een Rolling Stones tribute band gepland rond 22.00 dus een keuze was snel gemaakt. Dit moesten we zien. Er is weinig info over deze band bekend maar enkele gesprekken met drummer Mathieu Verfaillie leerden ons dat deze tribute band nog niet zo lang bestaat. De Franstalige zanger (die overigens goed zijn best doet om een paar woorden Nederlands te praten, wou aanvankelijk een Deep Purple tribute oprichten. Toen bleek dat zijn stem niet perfect geschikt was ervoor werd voor The Stones gekozen en met succes. De overige bandleden zouden uit Wallonië afkomstig zijn. Een schot in de roos zo bleek “Rolling the Stone” te zijn. Alle hits van de grootse rockband aller tijden werden in sneltreinvaart op ons afgevuurd. De zanger trekt de meeste aandacht naar zich toe door de verschillende verkleedpartijen maar zeker door zijn gekke “moves”. We zagen een waar spektakel wat ons weerhield om tussendoor eens naar de Mr Nice of Stix & Stuff te gaan.
Alweer een geslaagde Gentse Feesten weekend avond.
Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage.
Artikel en foto's: Marc De Clercq
- Gegevens
- Categorie: Front- & Backstage
- Hits: 2733
We naderen met rasse schreden het eind van de Gentse Feesten. Het was warm, heel warm op donderdag wat erin resulteerde dat veel mensen de koelte van de avond afwachtten en zo stonden een paar bands (in de hitte van)de kou en hadden amper toeschouwers. Jammer omdat die ondanks alles hun uiterste best deden en "nie pleujden”
Drie bands in een tijdspanne van drie uur op drie verschillende plaatsen is een moeilijke opgave maar toch lukte het ons opnieuw.
Als eerste band zagen we gisteren Switch Corona. Aangezien we deze rock/coverband eerder deze week beschreven onthouden we ons van het eenzelfde commentaar. Wel kan gezegd worden dat Switch Corona op zowat het heetste podium en op het heetst van de dag van de hele Gentse Feesten onverdroten het optreden afwerkte. Chapeau gasten.
Elysian Gates. Deze band is afkomstig uit Luxemburg en trad nu voor de twee maal op tijdens de Gentse Feesten. Dit is een internationaal bekende symfonische rockband en ons nu bezochten in een licht veranderde bezetting. We zien toch wel enige belangrijke veranderingen maar het eigen werk bleef hetzelfde. Mooie veranderende ritmes, een zangeres met krachtige stem samen met duelerende sologitaristen. Een mooie inzet voor de volgend band.
Circle Unbroken stond drie jaar terug voor het eerst eveneens op de Korenmarkt. Niet vanzelfsprekend om een symfonische rockband (want Circle Unbroken is dat ook) aan bod te laten komen maar de “gok” werkte zo goed dat die een vervolg kreeg en zo konden we Marieke en de haren opnieuw zien dit jaar. Circle is een band met zijn roots in Zelzate gedreven door onder andere Frank De Mangelaere en Mariek Bresseleers. Marieke zullen sommigen kennen als zangeres bij projecten bij Maurice Engelen (Lords of Acid , Praga Khan) niet de minste dus. Naast haar ongelofelijke stem die zowel in de hoogte als laagte iedereen de koude rillingen doet krijgen was ze op zijn minst een opvallende verschijning. In badpak optreden op groot podium zie je niet elke dag en enkele mannen hun verbeelding zal beslist op hol geslagen zijn. Mariekes act met het unicorn badje zal daar niet vreemd aan geweest zijn. Circle Unbroken brengt voornamelijk eigen werk afgewisseld met een enkele cover zoals het heel mooie en trage versie van Creep. Een pracht van een optreden.
Snel even terug naar het St Baafsplein alwaar Jan de Bruijn, een Belgische blues singer /songwriter, samen met Patrick Cuyvers (Hammondorgel) en zangeres Jolien Thijs een optreden verzorgden. Beide muzikanten waren ons reeds bekend en wist dat deze gelegenheidsband wel goed zou zijn. Over Jolien Thijs kunnen we wel zeggen dat ook zij een prachtige stem die in deze combinatie perfect paste.
"Vaste klant” op de Gentse Feesten is ook de gekende coverband AB nono. AB nono heeft een sterk gevarieerd repertoire? Je kunt zowel Aretha Franklin, Mumfords & Sons, Adèle als Eurythmics horen. Eén van de centrale punten in deze toch wel schitterende coverband is Jill Hillegeers, een meer dan begenadigde zangeres. Wanneer gitarist, pianist Marc Bracke zijn versie van Joe Cocker “With a little help” zingt gaat de tent uit de bol. Lang bleven we niet omdat het laatste optreden van de dag ondertussen reeds aan de gang was. Grote verrassing toen ook Jean Bosco Safari op het podium verscheen en samen met de band “Don’t stop” (Fleetwood Mac) meezong. Het publiek werd euforisch.
Laura Tesoro als laatste. Wat en wie Laura Tesoro is moeten we jullie niet meer beschrijven. Velen zullen haar beter kennen en volgen en waarschijnlijk ook aanwezig geweest zijn op de Korenmarkt. Laura verbaasd ons iedere keer opnieuw met haar enthousiasme en energie waarmee ze haar publiek onbegrensd vergast. Gelukkig hebben we nog een paar mooie beelden kunnen vast leggen voor U.
We zijn nog even St Jacobs (Walter De Buck plein) gepasseerd maar alleen eens kort naar de aanwezige band gekeken en dan snel naar huis. Eindelijk rust, oef.
Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage
Artikel en foto's: Marc De Clercq
- Gegevens
- Categorie: Front- & Backstage
- Hits: 1874
Dag 6 staat opnieuw in het teken van kwaliteitsvolle bands waar hier en daar zelfs een uitblinker tussen zit. De heel hoge temperaturen speelde duidelijk veel mensen parten en tot de avond inviel was het relatief rustig. De verschillende organisaties en pleinen deden opnieuw hun uiterste best om een meer dan behoorlijk programma gratis aan te bieden. We hadden graag ook nog een verslag over CPEX geschreven maar de toegang werd ondergetekende niet toegestaan.
De eerste band van de avond, en dit op de Korenmarkt was Cherry Devine (Helen Bailey). Een Australische Rockabilly zangeres en wat voor één. Vorig jaar zagen we Helen voor het eerst op de Korenmarkt en waren zo onder de indruk dat we dit optreden niet wilden missen. Hellen was in haar thuisland in den beginne gekend als de Australische “Imelda May” en werd door een indrukwekkende show uiteindelijk omgedoopt tot "Princess of Rockabilly". Haar liefde voor Rockabilly brengt over de hele wereld waar ze met plaatselijke muzikanten word bijgestaan. Gisteren werd Hellen ondersteund door een miw van Nederlandse en Belgische muzikanten (Dick-piano, Coen-drums, Benny-gitaar, Mike Van Lierop-contrabas) Vorig jaar toerde haar man nog mee, dit jaar echter niet. Invloeden zijn Imelda May, Josie Kreuzer, Janis Martin en Wanda Jackson vandaar ook het openingsnummer “Let’s have a party”. Verder hoorden we een aparte bewerking van “Tainted love”, “Hound Dog”, ” Long Tall Sally” en “I need a Man”. Ook eigen werk kwam aan de bak, zo schreef haar ma de nummers “Juniors in love” en “Mean evil woman” . Deze laatste song doet Cherry vermoeden dat het over haar gaat. Cherry Divine kon ondanks de hitte voluit gaan. “Die temperatuur is normaal in Australië” zei ze met een frisse pint in de hand. Zoals verwacht werd dit een optreden om de Rockabillyvingers af te likken. Kom je volgend jaar terug Hellen?
Op naar de Groentemarkt dan alwaar Chris Corn (solo) het avond programma inzette. Dat dit niet echt solo optreden zou worden en een paar gasten enkele nummers zouden meespelen wisten we reeds van tevoren dus alle ingrediënten voor een interessant avond waren aanwezig. Chris voelde zich goed en had met zijn gebruikelijke flair al snel de hele Groentenmarkt, die nota bene volledig in de schaduw zat, op zijn hand.Nummers als Loosing my religion, Icarus, Shotgun en Use somebody worden goed gesmaakt en dan kregen we de eerste gast. Niemand minder dan goede vriend Kurt Burgelman kwam Chris vervoegen wat enkele ludieke gesprekken opleverde. Na een eerste nummer vervoegde ook en pas ontmoette Friesche schone Ester het duo en zongen samen “Loetse bolleke zoetse” gewoon subliem deze combinatie. Verder brachten Chris en Kurt nog “Save tonight”, “het is een nacht”. Bijna vanzelfsprekend sloot dit uitzonderlijk duo af met “Mia” een waar genot voor de hele Groentenmarkt die luidkeels meezong. Next guest was Pierre Lemmens die samen met Chris onder meer “Little Lion Man” zong. Velen zullen Pierre nog kennen van Niet Neute en tevens als pianist bij Chris Corn & The Beautifull Imperfections. Als laatste gast zagen we “Bartje bas” een ander “stuk” van Partie Party een beetje op zijn ongemak zonder bas en allen een microfoon in de hand. Ambieer je een nieuwe carrière Bart? Chris Corn en gasten hebben van dit optreden een waar genot gemaakt en we zijn ervan overtuigd dat dit wel een vervolg zal kennen.
Eveneens op de Groentenmarkt zagen we Ontpopt.
Ontpopt is een puur Nederlandtalige coverband met als centraal punt Jurgen Dejaegher een zanger die we kennen van z’n tijd bij “Faute Bendt”. Ontstaan een tiental jaar terug heeft Ontpopt hard aan de weg getimmerd (hoezo is een weg is niet van hout?) en komt terecht de laatste tijd goed in de belangstelling. Popmuziek en kleinkunst in onze eigen Vlaamse taal is wat we horen en willen horen een mooie afwisseling. Wie The Scene, Noordkaap, De Kreuners, Gorki, Marco Borsato, Clouseau, Boudewijn De Groot, Rob de Nijs, Will Tura en André Hazes in een niets ontzeggende stomende show wil zien moet bij Ontpopt terecht zijn.
De laatste groep van de dag was niet de minste, geen CEPX zoals eerder vermeld maar iets heel anders: The Peoples Party of “Les Truttes”. Aanvankelijk begonnen als een grap zijn Les Truttes uitgegroeid tot een gevestigde waarde in ons landje en daarbuiten. Een “coverband” (niet een alledaagse) die na meer dan 20 jaar dienst zijn sporen overduidelijk verdient heeft. Menig festival word dan ook opgezweept door deze bende showbeesten en tevens uitstekende muzikanten. Les Truttes regeerden over het St Baafsplein alsof het een makkie en dagelijkse bezigheid is. Heel veel licht, deftige pakjes (wat moesten die gasten het warm gehad hebben) een ongekend energiek spektakel en muziek in non- stop medley stijl. Gevoelig maar soms ook ruw of prachtig gezongen wat ons soms aan een musical of theatershow deed denken. Hoe snel anderhalf uur voorbij is wanneer iet goed is mochten we terug ondervinden. .. en ze waren maar net begonnen. Van Mrs Kitty tot Mr Animal, jullie zijn een ware Family for the Party People.
Klik hieronder op de videolink voor de foto’s.
Artikel en foto’s/ Marc De Clercq
- Gegevens
- Categorie: Front- & Backstage
- Hits: 2954
Dag vijf staat opnieuw in het teken van steengoede rock en coverbands. Ditmaal beperken we ons tot slechts drie maar niet van de minste. Nee ik ben mijn pluimen niet aan het verliezen, gewoon even een rustige dag tussendoor.
Zoals eerder deze week beloofd zouden we Switch Corona nader bespreken. Ditmaal over het optreden op de Korenmarkt. Na MPEG net gemist te hebben was het op de Korenmarkt de beurt aan hen.
“If you want rock you need Switch Corona”. Een band die een zevental jaar geleden werd opgericht maar toch al een honderdtal optredens op hun kerfstok staan heeft wat bewijst dat dit een topband is. Een paar jaar terug nam Fabio De Bock de leadzanger vaandel over van “Wies” en doet dit met glans. Niet gemakkelijk met zo’n sterke, steamy rythm section als Stef De Ryck en Jean-Marc Talloen met als wildcard gitarist Fré Ost die menig gitaristen doet verbleken. Fré’s lange haren zwieren tijdens de vele solo’s door de lucht. Prachtig zicht is ook wanneer hij voor de ventilator staat en onversneden verder rockt. Een rock party band hoorden we weleens zeggen en dat benaderd de werkelijkheid. Enkele songs uit hun repertoire zijn “School’s out”, “Oh la la la”, “Kiliing in the name of” en een stevige rockmedley.
Wie niet genoeg van de ruwe en explosieve Switch Corona muziek kan krijgen komt best nog eens tijdens de Gentse Feesten naar het St Baafsplein omstreeks 17u00 of houd hun agenda in de gaten.
Rebaund is een vierkoppige coverband uit het Gentse met een extra toets. Na meer dan 25 jaar ons landje onveilig gemaakt te hebben weten ze goed waar de klepel hangt en hoe een publiek te bespelen. Een waaier van ambiance hits zeg maar van de jaren 60 tot nu is de cocktail die ze ons presenteerden. Leadzanger/gitarist “Bernie” weet als geen ander een publiek op zijn hand te krijgen. Men ziet hem dan ook regelmatig eens tussen het publiek en met een ongekend enthousiasme de boel in lichterlaaie zetten. Dat Rebaund stevig uit de hoek kan komen bewijst hun repertoire Creep, Poison, Smoke on the water, enz maar vergis u niet ambiancenummers zoals “Non,non rien a changé”, “Iedereen is van de wereld” en “Blauw" passeren naast het wondermooie “Zoutelande” zeker de revue. Lead gitarist Alexander “Magic Fingers” breid daar wel prachtige solo’s aan. We menen ons te herinneren dat deze band vroeger onder de naam Spellbaund opereerde. In ieder geval is dit een top coverband.
Laatste groep van de dag zagen we op het Veerleplein en was U2be tribute band. “U2be – The Belgian U2 Experience” is zoals ze terecht zeggen één van de meest authentieke en professioneel gebrachte U2 tributes van Europa. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de beuk er bij het openingsnummer “Vertigo” direct inzat. Het visuele wil ook wat en zodoende zorgen zanger Nick Beernaert (Bono) , Franky Aneca (The Edge) en Geert Van Renterghem voor opvallende gelijkenissen wat natuurlijk een leuk extraatje is. U2be brengt zowel de oudere hits als nieuw werk op voortreffelijke manier en dit alles in een non-stop wervelende show. Een paar van hun favoriete nummers zijn “The Fly”, “Even better than the real thing”, “Bullet the blue sky”. Wij hebben ons flink geamuseerd Proficiat heren met “Pride” mogen jullie zeggen één van de beste te zijn.
Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage
Artikel en foto’s: Marc De Clercq
- Gegevens
- Categorie: Front- & Backstage
- Hits: 2166
Onze namiddag begint op de Korenmarkt en dit pas rond 18u00. Op die Korenmarkt durft men wel eens een Nederlandse coverband aan bod te laten komen en terecht. We halen de pap dus opnieuw uit in Nederland meer bepaald uit Horst-Nederlands Limburg.Otherwise is een voormalige indie-/rockband die via verschillende paden de muzikale weg naar de pop, rock, soul en funk heeft gevonden. Gecentreerd rond bassist Joep Vullings en zangeres Eva Wijnen is Otherwise niet zomaar een coverband. Met een set van uiteenlopende en uitdagende nummers weet het zijn publiek altijd in te pakken. “Simply the best” is misschien wel wat overdreven maar Otherwise is toch wel heel erg goed.
Louie Louie, een viertal met als centraal aantrekkingspunt hun zangeres en bassist. Hun set speelt zich voornamelijk af in de jaren 60, eigenlijk langer geleden dan ze oud zijn maar daar is niks mis mee integendeel. Beatles, Rolling Stones, Jefferson Airplane, Del Shannon, Van Morrison, Sonny & Cher, etc zijn maar een klein stuk van het repertoire dat als een muzikale reis geserveerd word. We houden ervan wanneer jonge muzikanten zo’n set speelt. Doe zo voort dame en heren.
Vrie Wijs. Wat zeg je? Ja Vrie wijs. Men zou niet vermoeden dat dit de naam is van een band en toch niet in het Gents zingt. Met een Nederlands accent zingt Wondelgemnaar Bart De Vaere een variatie van Nederlandstalige kleinkunst liedjes. Lekker plezant om op een maandag namiddag eens kunnen meezingen op “wat zullen we drinken”, “Ik hou van jou”, “Annabel “ en omdat er geen Suzanne in het publiek was hebben we er maar “Lilliane” van gemaakt. Bart laat in zijn "spel" zich bijstaan door een contrabas, piano en Sax. Een mooi geheel.
Een afgeladen Korenmarkt stond klaar voor Mother Mercury. De naam doet de lading reeds vermoeden en inderdaad deze Belgische tribute band speelt enkel Queen nummers en dit op voortreffelijke wijze. “We will rock you” zong Freddy Mercury ooit en deze band doet hem alle eer aan. Het is alsof ze leadzanger Sonny Vande Putte Queen bestudeerde met een vergrootglas. Soms denk je dat Freddy Mercury op het podium staat. We krijgen zoals verwacht in dit anderhalf uur bijna alle Queen hits te horen. Sonny is een waar showbeest maar ook de rest van de band moet voor niks onderdoen. Muzikaal is dit een heel sterke groep. Met recht en reden kan men gerust stellen dat dit de beste en meest authentieke Queen coverband van België is. I needed Somebody to love en weet nu zeker dat dit Mother Queen is.
Praga Khan werd vanzelfsprekend de kers op de taart. Het moet zowat drie decennia geleden zijn dat Praga hun eerste single Bula, Bula uitbracht en door verschillende projecten zoals soundtracks en muziek voor computerspelen, uitgegroeid tot een wereldwijd gekende naam. Freekazoid Maurice Engelen, eigenlijk een Belgische diskjockey, kent zijn grootste succes met Praga Khan maar ook met Lord of Acids toerde hij in een deel van de wereld. Van “The next generation” is hij al lang niet meer maar blijft een voorbeeld voor de huidige digitale muziek performers en nee hoor zijn mind is niet zijn enemy. Op de Korenmarkt zagen we een gemengd publiek qua leeftijd wat niet verwonderlijk is wanneer men weet dat de groep reeds 30 jaar bestaat. Het mag voor ons best wat choquant zijn. Show en beeld zijn naast de ritmische sound ook niet onbelangrijk. Je bent ervoor of niet maar voor ons mag het er best zijn en aan de massa volk op het plein te zien waren we niet alleen. Prag Kahn, een waar digitaal orgasme.
Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage
Artikel en foto's: Marc De Clercq
